Digital nomad on tour –
het verhaal van de ontbrekende ritsen

De afgelopen maanden schepten we tegen iedereen die het maar wilde horen op over onze seizoensplek in het Harz-gebied in Noord-Duitsland. Een seizoensplek van begin april tot eind september kost welgeteld €4 meer dan drie weken vakantie in mei en het leek ons daarom leuk om onze caravan de komende periode 500 kilometer van huis op te bouwen. Het geeft ons de mogelijkheid om in de weekenden vakantie te vieren en in de maand mei en de zomer als digitale nomaden in de dop onze werkzaamheden uit te voeren. Voor de gelegenheid legden we ons verjaardagsgeld bij elkaar en kochten we een nieuwe voortent. Alhoewel de oude nog in een prima staat verkeert, leek het ons goed om te investeren in ons tweede thuis. Het paasweekend kozen we uit om ons tijdelijke optrekje te gaan opbouwen.

De eerste hobbels
Om 15 uur draaiden we de camping op. De zon geeft wat leven aan het uitgestorven terrein, maar het is dan ook nog erg vroeg in het seizoen. We zoeken een mooi plekje uit en terwijl Anna de auto ontdekt - zij weet kennelijk wel hoe ze de airbag uitschakelt - doen wij een poging om de caravan op z’n plek te krijgen. Het heuvelachtige terrein en de drassige ondergrond maken de onderneming niet makkelijker. Al snel wordt de hulp van vier sterke mannen ingeroepen en binnen een mum van tijd staat het gevaarte op zijn plek. Het waterpas zetten, is al net zo ingewikkeld. Twee uur na aankomst, kunnen we de voortent op gaan bouwen.

Kwartetten met ritsen
“Dit geloof je toch niet?” Jan heeft het nummer van Obelink inmiddels opgezocht en doet een poging om de klantenservice vijf minuten voor sluitingstijd te pakken te krijgen. Verbaasd en een tikkeltje verbouwereerd schuiven we nog eens wat van de lopers heen en weer. Een van de zijwanden heeft vier koppels lopers – hoe heten die dingen eigenlijk? – en een beetje logisch redeneren, leert je dat je maar twee koppels nodig hebt. Met geen mogelijkheid krijgen we de zijwand aan het dak geritst. Terwijl Jan eindelijk iemand aan de telefoon krijgt, kom ik tot de conclusie dat aan het voorpaneel helemaal geen lopers bevestigd zijn. De voortent is duidelijk een maandagochtendproductie. Daar sta je dan, 500 kilometer van huis, met 12 vierkante meter als leefruimte. Goede Vrijdag voelt ineens minder goed.

De medewerker van de klantenservice wil duidelijk snel Pasen gaan vieren, want van enige service – laat staan excuses – is weinig sprake. Hij lacht ons nog net niet uit en compassie is ver te zoeken. Retoursturen of omwisselen in de winkel, is het enige advies. Ik ben altijd in voor een uitdaging, maar een lang weekend op een regenachtige camping met nagenoeg geen leefruimte, gaat zelfs mij te ver. Het paasweekend valt letterlijk in het water. Teleurstelling slaat om in boosheid en met een humeur dat gezakt is tot een temperatuur waarbij in Friesland de rayonhoofden bij elkaar komen, besluiten we om slechts één nacht in plaats van drie in de caravan te blijven. Morgen eerst maar eens verhaal halen bij Obelink.  

Het dieptepunt van onze kampeercarrière
Misschien dat een goede maaltijd de gemoederen weer tot bedaren brengt en bij gebrek aan een imbiss in de buurt, halen we wat burgers en friet bij de plaatselijke gele M. Terug bij de caravan is de recent wakker geworden Anna not amused dat ze geen eigen burger heeft - ze is tenslotte bijna 2 en heeft na een potje groente nog genoeg ruimte over voor nog een maaltijd - en de kou in de caravan kan haar huilen ook niet stoppen. Met een elektrisch kacheltje op het keukenblok, koude friet en de tikkende regen is dit toch wel een dieptepunt in onze kampeercarrière. Ontdaan door alle gebeurtenissen kruipen we vroeg in bed. Dat we nog steeds geen lattenbodem aan onze vaste inventaris hebben toegevoegd en daarom op een wankel tafeltje liggen, beschrijf ik misschien nog wel eens in een andere blog.

Na een flinke nacht slaap ziet de wereld er ineens heel anders uit. Blubberiger vooral. Het heeft de hele nacht geregend en over de camping hangt een waas van mist. Na een douche zien we tussen de wolken toch langzaam een zonnetje doorkomen. Daar knapt een mens van op! Op ons gemak ontbijten we met verse broodjes uit de ‘kampwinkel’ en jam uit de seizoensvoorraad in de kast en als de auto weer gepakt is, laten we het Duitse Goslar achter ons. 

Een vriendelijk gezicht geeft overal licht
Anderhalf uur voor sluitingstijd draaien we de parkeerplaats bij Obelink op. Ik ben klaar voor een stevige woordenwisseling en daarom is het maar goed dat Jan in eerste instantie het woord doet. Een medewerker komt ons helpen om de spullen uit de auto te halen en als we ons verhaal bij de betreffende afdeling hebben uitgelegd, gaan de spullen mee naar achteren om te controleren of er inderdaad ritssluitingen ontbreken. Na enige tijd komt de jongeman terug en gelukkig bevestigt hij wat we al dachten: de tent is niet in orde. Halleluja! Hetzelfde model is helaas niet op voorraad, dus we kunnen kiezen ons geld terug te krijgen of een ander model – tegen bijbetaling - uit te zoeken. Voor het uitzoeken van een nieuwe tent moeten we alleen wel ‘even’ naar een andere hal.

Met wat hulp vinden we een nieuwe tent, onderhandelen we wat over het bij te betalen bedrag – we hebben tenslotte behoorlijk wat onkosten gemaakt omdat ons geplande weekend niet door kon gaan – en halen we de voortentluifel die we in eerste instantie hebben ingeleverd, weer op in de eerste hal. En dat alles in een luttele 90 minuten. Alhoewel de medewerker van de klantenservice ons niet heel fijn geholpen heeft, zijn we blij dat de medewerkers in de winkel zelf er alles aan doen om met ons mee te denken. Tevreden met onze nieuwe voortent en vol vertrouwen dat we een mooi seizoen tegemoet gaan, vervolgen we onze reis.

Eind goed, al goed
Nu we toch al in de ‘woonboulevardsferen’ zijn – want een campingwinkel valt wel een beetje in die categorie - besluiten we meteen bij IKEA langs te rijden en de langgewenste lattenbodems aan te schaffen. Tweede Paasdag zullen we er bovendien op uit voor kunstgras, zodat we ook onder de luifel een toonbare ondergrond hebben. Eind goed al goed. Volgend weekend maar eens kijken of bij deze tent wel alle onderdelen geleverd zijn.

Nieuwsgierig naar mijn andere avonturen als digitale nomade in een caravan? Houd dan mijn blog in de gaten. 

Contact

Vlierdreef 8
4254 GK Sleeuwijk
06 23 501 636
marianne@languagelover.nl
KvK: 68666888

Over Language Lover

Niet alleen voor te schrijven teksten ben je bij Language Lover aan het goede adres. Language Lover is er ook voor je als je de tekst zelf hebt geschreven en op zoek bent naar iemand die de tekst nog eens kritisch voor je leest.